zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Massagraf  volgende blog van Massagraf  overzicht blogs van Massagraf  Massagraf in Strips


 Alfred J. Kwak (1989 - 1991)

5 juni 2014


Een lief klein eendje en zijn dierenvriendjes nemen het op tegen nazi's en apartheid.

Als dat jouw manier is om Alfred J. Kwak samen te vatten klinkt het als de meest epische kindercartoon aller tijden. Alfred heeft dan ook de reputatie een "volwassen" kinderserie te zijn. Niet zozeer dat een stel perverse schrijvers er allemaal seksgrappen in verstopt hebben die over de hoofden van de kijkmuiskinderen suizen, maar dat grote, heftige onderwerpen op een kindvriendelijke manier aan bod komen.
Hiep hiep hoera trouwens, want ik ben gerechtvaardigd om de Nederlandse nasynchronisatie als het origineel te nemen. Hoewel de animatie zoals gewoonlijk verzorgd is door honderden Japanse krijgsgevangenen vastgeketend aan hun lichtbak, is Alfred natuurlijk verzonnen door Herman "vlam vlam vleu" van Veen. En dat vergeet deze serie niet; niet alleen vlam vlam vleut Herman de liedjes zelf, maar is Groot-Waterland duidelijk gebaseerd op de polders van Holland. Zoals Moemin dus duidelijk een Scandinavische tint had is Alfred de grootste Nederlandse afgevaardigde op de internationale markt van animatie.

De serie begint bij de ontmoeting van Alfreds pappa en mamma die een heleboel eitjes krijgen. Eén kuikentje noemen ze Alfred Jodocus Kwak en ze leven nog lang en gelukkig. Totdat zijn familie tot bloedige kwabben uiteengereten eend wordt gewalst door een auto. Alfred wordt opgevoed door Henk de Mol en beleeft allerlei avonturen terwijl hij opgroeit.
De animatie is bovenmaats, de grote verhaallijnen en terugkerende personages ontwikkelen zich goed en natuurlijk behandelt Alfred, in vergelijking met andere kinderseries, heftige onderwerpen.

Want ja, er is één personage waar toch echt een alinea voor gereserveerd moet worden, en dat is Dolf de Kraai. Een bastaard van een merel en een ekster die zijn snavel zwart smeert met schoensmeer om raszuiver te lijken ontpopt zich van zielige klootzak tot fascistisch dictator, met als kers op de taart een sexy snorretje. Dolf is rechtvaardig!

Zijn machtsgreep bevat een paar van de beste scènes die kindertelevisie te bieden heeft. Zo onderhandelt hij middernacht met de aartsbisschop van de katholieke kerk om de Kraaienpartij financieel te ondersteunen, wordt er opgenomen applaus over zijn toespraak afgespeeld en verzucht de verbannen koning dat hij zich meer met het volk had moeten bemoeien.
Een andere noemenswaardige verhaallijn is die over de apartheid. In Thuisland onderdrukken de witte ganzen de zwarte eenden, en dit wordt in een montage leerzaam uitgebeeld, zoals een blank echtpaar die in een luxe auto langs een volgepropte bus zwarten rijdt. Alfred krijgt zelfs een interraciale relatie met de zwarte eend Winnie, vernoemd naar Zuid-Afrika's favoriete kindermoordenaar (niet Winnie de Pooh).

Alfred J. Kwak klinkt dus inderdaad als een meesterwerk. Maar dat is het niet.

De meeste afleveringen zijn goed te voorspellen en clichés als liefde op het eerste gezicht worden niet vermeden. De serie neemt zijn tijd met een laag tempo, maar veel ontwikkeling vindt er dan ook niet plaats in een aflevering van twintig minuten.

Alfred is natuurlijk je typische saaie voorspelbare held die altijd goed doet. Hij wordt er ook niet echt beter op als hij zijn mond open doet, maar om eerlijk te zijn is hij niet de enige. De dialogen zijn vaak klunzig geschreven en zo volgepropt met expositie dat zelfs de beste stemacteurs zoals Frits Lambrechts en Johnny Kraaijkamp jr. er moeite mee hebben.
Ook helpt het niet dat Alfred vanwege zijn snavel vaak een constante een glimlach heeft, zelfs in de scène waarin hij rouwt om de dood van zijn ouders. En natuurlijk eindigt elke aflevering met een luidkeels Ik ben vandaag zo vrolijk!, ook al is Alfred net in een kerker gegooid in afwachting van zijn executie. Zo vrolijk, zo vrolijk.

En zoals je kunt verwachten van de jaren 80 is de muziek, met uitzondering van de intro en de outro, niet bepaald met zijn tijd meegegaan. Als ik synthesizers voor het vuurpeloton kon slepen voor misdaden tegen de muziek zou ik geen moment verliezen.

Op veel gebieden is Alfred J. Kwak over de datum, en op anderen weer tijdloos. Als jij het belangrijk vindt dat je kind verantwoordelijke televisieprogramma's krijgt voorgeschoteld is Alfred een prima keuze. De gevaren van autoritarisme en racisme tegenover de deugden van vrijheid en respect worden prima duidelijk gemaakt, zowel in beeld als in verhaal.
Er zijn dus een heleboel plus- en minpunten aan Alfred. Op kleine schaal zijn de fouten duidelijk zichtbaar: klunzige dialogen, uitgerekte afleveringen en rommelige montage. Maar waar Alfred het meest slaagt is op grote schaal: de zware verhaallijnen, de bovenmaatse animatie, en het hart op de goede plaats. Het is niet het meesterwerk dat het had kunnen zijn, maar als dit de Nederlandse afgevaardigde voor animatie is ben ik tevreden.

Alfred J. Kwak heeft een 8,0 op IMDb en ik geef het eindcijfer 7.

Bedankt voor het aflezen, tot volgende w... keer.

PS: Wist je trouwens dat eenden zich regelmatig voortplanten via groepsverkrachting?
IK BEN VANDAAG ZO VROLIJK
 vorige blog van Massagraf  volgende blog van Massagraf

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 5) van Martin op 29 augustus 2015 om 00:05:

Rick & Morty is inderdaad erg goed.


© 2014
Massagraf / StripSter
5 juni 2014

 www.studiomassa.nl

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=865&titel=blog Massagraf: Alfred J. Kwak (1989 - 1991)