zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Dirk  volgende blog van Dirk  overzicht blogs van Dirk  Dirk in Strips


 Perspectief 3

9 maart 2013


De voorbije weken behandelde ik het éénpunts- en het tweepuntsperspectief. Maar je kan natuurlijk nog verder gaan.

Als we een derde verdwijnpunt toevoegen, denk ik in de eerste plaats aan een typisch plaatje van wolkenkrabbers. In plaats van de verticale lijnen loodrecht op de horizon te tekenen, kunnen we ook voor die lijnen een verdwijn- of vluchtpunt creëren. Zo creëren we gelijk een gevoel van grote hoogte. Maar we moeten daarmee oppassen, willen we niet in het karikaturale vervallen. Onderstaande tekening van Michalak is goed geslaagd door de horizon waarop de verticale vluchtlijnen samenkomen, ver genoeg onder te tekening te situeren.
Hoe dichter bij de onderzijde van onze tekening we die horizon voor onze verticale vluchtlijnen plaatsen, hoe feller en onrealistischer de gebouwen onderaan spits naar elkaar zullen toelopen.
Merk op. Op bovenstaande tekening hebben we nu twee horizonten! De echte horizon, de bergen in de verte. De zijkanten van de gebouwen lopen in verschillende vluchtlijnen naar deze horizon toe. En de horizon voor onze verticale vluchtlijnen. Omdat we de torengebouwen uit vogelperspectief zien, bevindt deze tweede horizon zich onder onze tekening. Mochten we de torens uit kikker- (of mensen-)perspectief zouden bekijken, zou de horizon voor de verticale vluchtlijnen zich boven onze tekening bevinden. De verticale lopen dan spits naar elkaar toe naar boven.
Een tweede tekening met torengebouwen. We kijken uit vogelperspectief, dus de (blauwe) vluchtlijnen wjzen naar een verdwijnpunt ergens onder onze pagina. Dan hebben we de eigenlijke horizon (groen). Merk op dat ik die gekromd heb getekend om nog wat extra wijdsheid aan deze stad te geven. Nu lijkt de stad zo gigantisch groot dat ze de kromming van de aarde omvat. De rode vluchtlijnen komen niet samen op deze groen horizon, maar op een horizon daar ver boven... Een foutje? Of loopt de kromming van de aarde ook in die richting door?
Verder zien we meer dan 2 rode verdwijnpunten. Omdat niet alle gebouwen mooi als blokken evenwijdig naast elkaar staan, creëren we een derde (rood) verdwijnpunt.

Die veelheid aan verdwijnpunten zien we ook op onderstaande tekening van Ers. Op het eerste gezicht een relatief eenvoudige compositie met een horizon op 1/4 van de tekening en een éénpuntsperspectief...
Niet dus. We zien wel klassieke horizontale en verticale lijnen (geel en blauw), maar de rode vluchtlijnen leiden naar verschillende verdwijnpunten!
We bevinden ons niet in een rechthoekige ruimte, en de muren, pijpleidingen en dozen staan niet mooi loodrecht ten opzichte van elkaar gerangschikt. Extra mooi detail zijn de vluchtlijnen van de schaduwen, die natuurlijk naar de lichtbron wijzen.

Zo zie je wat je allemaal met lijnperspectief kan aanvangen.

Maar tot nu sprak ik enkel over lijnperspectief. Daarnaast heb je nog andere mogelijkheden om perspectief en diepte weer te geven in je tekening. Kijk maar naar de bovenste tekening van Michalak: de torenflats dichtbij zijn gedetailleerder getekend en dus ook donkerder aangezet, dan de bergen in de verte. Of kijk naar onderstaande tekening van Springer. De diepte wordt niet enkel gecreëerd door de inktlijnen (gedatilleerder voor het meisje op de voorgrond), maar ook door het kleurgebruik. De kleuren van het voorplan zijn intenser dan de sobere kleuren van de achtergrond.
 vorige blog van Dirk  volgende blog van Dirk

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 136) van Eric op 30 september 2017 om 13:23:

Ah, 1963, toen de winters nog echt winters waren.
Weer een leuk inkijkje in dat jaar.


© 2013
Dirk / StripSter
9 maart 2013

 http://monsieurtoupet.be/

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=768&titel=blog Dirk: Perspectief 3