zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego, part deux.7

12 oktober 2012


Negen maanden.

Negen maanden heb ik vol spanning zitten wachten.

Nee, er is niemand zwanger (voor zover ik weet), maar op 1 september jl. ging dan eindelijk (na negen maanden dus) het nieuwe seizoen (in de officiële telling het 33ste) van Doctor Who op de BBC van start.

Die negen lange maanden (sinds de 2011 Christmas Special) vol spanning wachten werden trouwens die eerste september wel enorm beloond, want de eerste aflevering van serie 7 is wat mij betreft de meest geweldige seizoensopener sinds de Doctor terug kwam op tv in 2005!
Asylum of the Daleks

Zoals ik al schreef bestaat er geen betere start van een Doctor Who-seizoen. Deze aflevering knalde van het scherm en dat komt ook door de enorme verrassing dat de volgende companion (Jenna-Louise Coleman) al, heel onverwacht en onaangekondigd, in deze aflevering zit! En ook op een heel bijzondere manier!

Ik vond David Tennant een waanzinnig geweldige Doctor, maar Matt Smith zet per aflevering een telkens betere Doctor neer. De bedoeling was om dit seizoen een serie afleveringen te maken die samen een soort mega(mini)filmeffect zouden hebben. Zeg maar een soort 45 minuten durende blockbuster. Nou, met Asylum of the Daleks hebben ze een geweldig begin neergezet.
Dinosaurs on a spaceship

De meningen over de tweede aflevering zijn hier in de Koper-Mulder Residence verdeeld. Irene vond de aflevering 'ruk': in dezelfde categorie als Curse of the black spot (serie 6). Ik vond Dinosaurs een zeer vermakelijke aflevering, die weer eens de duistere kant van de Doctor belicht. De toevoeging van Bryan Williams (de vader van Rory) die per ongeluk ook door de Doctor wordt opgepikt in de Tardis, had van mij al veel eerder mogen gebeuren. De vele dino's op het ruimteschip zorgden er natuurlijk voor dat dit nu Corijns favoriete aflevering is (maar dat heb je snel met een kudde dino's en zevenjarige jongetjes). De aflevering is niet zo goed als de eerste aflevering van het seizoen, maar ik heb me geen moment verveeld.
A town called Mercy

The Doctor meets Farscape. Nou ja, de acteur (Ben Browder) die vier seizoenen en een special in Farscape John Crichton speelde, speelt de sherrif in deze westernaflevering. Nog niet zo lang geleden heb ik de eerste aflevering bekeken van Doctor Who die zich in het wilde westen afspeelde (The Gunfighters, 1966). Ik hoopte dat deze nieuwe aflevering niet zo tenenkrommend zou zijn als zijn voorganger uit de sixties. Gelukkig, dat bleek niet het geval. Opnieuw laat Matt Smith de duistere kant van de Doctor zien en maakt hij wederom duidelijk dat hij de beste Doctor is sinds de relaunch (niemand overtreft natuurlijk Tom Baker). Ik vond het een heerlijke aflevering met veel hoogtepunten. Het enige wat me irriteerde was de cyborg met zijn spraakgebrek, maar verder heb ik 45 minuten lang genoten.
The power of three

Ik had geen idee wat ik van deze episode moest verwachten. Er werd vooraf heel geheimzinnig over deze aflevering gedaan. We wisten dat Bryan Williams terug zou komen en er zou een invasie zijn van kleine zwarte kubusjes. Het bleek (alweer!) een erg leuke aflevering, met de introductie van de dochter van brigadier Lethbridge-Stewart (Kate). Ik kan ook deze keer niet tot een andere conclusie komen dan dat serie 7 (tot nu toe) een van de betere series is en er is, wat mij betreft, nog geen aflevering geweest die ik wat minder vond.
The angels take Manhattan

Vanaf de eerste aflevering van deze zevende serie werd toegewerkt naar het afscheid van de Ponds (Amy en Rory). Irene, die zich doorgaans als een blok graniet nog niet door de meest extreme tranentrekkers laat vermurwen, pinkte zelfs tot twee keer toe een traantje weg. De aflevering kon eigenlijk al niet stuk vanwege de terugkeer van de huilende engelen, maar het afscheid van (naar mijn mening) twee van de leukste companions in de 49-jarige geschiedenis van Doctor Who maakte het ook nog eens een heel emotionele aflevering. Volgens mij hield ik het ook alleen zelf maar droog, omdat er zoveel gebeurde in deze laatste aflevering met Amy en Rory.

En nu??

Nou moeten we wéér wachten. Wachten tot het Kerst is, zodat we kunnen genieten van de Christmas Special 2012. Ook al was het een heel korte preview, volgens de beelden die ik gezien heb en de vele items in het Doctor Who Magazine en on line wordt het dit jaar ook weer een fantastische kerstaflevering.

Gelukkig is het nog maar drie maanden tot Kerst, want negen maanden is echt een hele bevalling.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2012
Koper / StripSter
12 oktober 2012

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=648&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego, part deux.7