zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego, part deux.3

14 september 2012


In 1972 a crack commando unit was sent to prison by a military court for a crime they didn't commit. These men promptly escaped from a maximum security stockade to the Los Angeles underground. Today, still wanted by the govenment they survive as soldiers of fortune.
If you have a problem – if no one else can help – and if you can find them – maybe you can hire: the A-team.

Rattatatatat!!!

Pa-pa-pa-paaaa! Pa-pa-paaa… Ta-ra-ra-ta-ta-taaa-ta-ta-da-ta-da!!
John 'Hannibal' Smith, Templeton 'Faceman' Peck, Howling 'Mad' Murdock en Bosco B.A. Baracus! Oja, en laat ik dat grietje niet vergeten, over wie George Peppard (Hannibal dus) terecht opmerkte dat 't A-team ook wel zonder kon. Amy. Dat was 't.
Kon Hannibal zich niet gewoon verkleden als verslaggever om zo aan de nodige informatie te komen? In elke aflevering trapte iedereen in de doorzichtige vermommingen van de grote leider van het team, dus daar waren ze bij de krant van Amy vast ook wel ingetuind. Ook wat mij betreft had daar geen Amy bij aan te pas hoeven komen.

En minstens zo belangrijk: als Amy niet in het A-team had gezeten, had ik vroeger vast ook niet zo vaak met mijn zusje opgescheept gezeten!
"Dan is je zusje toch dat meisje van het A-team?"
"Maar mam, dat kind hoort er eigenlijk helemaal niet bij! Die troel is er gewoon ingeschreven, zodat meisjes ook gaan kijken!" (en met ons, de jongens, mee willen spelen…)

Maar toch zat ik, ondanks Amy elke week weer aan de buis gekluisterd. Na de aflevering genoot ik nog even heerlijk na met mijn A-team action figures (minus Amy, natuurlijk) en ik was er altijd als de kippen bij als het plaatselijke warenhuis weer nieuwe A-teamverzamelplaatjes binnen had. Hiermee stopte het natuurlijk niet. We speelden de avonturen (helaas vaak dus ook met mijn zusje) ook na. Ik was vast niet de enige die prachtige machinegeweren van hout en pvc-buis in elkaar heeft geknutseld. Natuurlijk was ik altijd Hannibal, met een bruine stift in mijn mond die voor een sigaar moest doorgaan. Het waren heerlijke avonden, die niet leken te eindigen.
Corijn is in maart zeven geworden. Het werd dus hoog tijd, dat hij kennis ging maken met de oude helden van zijn papa (naast Doctor Who). Ik kocht de eerste seizoenen van The Dukes of Hazard, Knight Rider en The A-team. Die eerste serie interesseerde Corijn niet zoveel. Ik moet bekennen, dat het enige wat op mij nu nog de meeste indruk maakte de weelderige vormen van Daisy Duke waren. Knight Rider maakte absoluut wel indruk op Corijn, maar Kitt verbleekte prompt in vergelijking met de avonturen van het A-team.

Corijn is een fan vanaf de eerste aflevering (zoals velen voor hem). In het begin maakte Murdock de meeste indruk op hem, maar inmiddels twijfelt hij nu of hij liever Murdock zou willen zijn of toch Face? Face versierde namelijk alle meisjes, was zijn uitleg van zijn twijfel.

Zeven is ie.

Het A-team stootte bij Corijn zelfs Doctor Who van de eerste plaats. Vanaf de eerste aflevering was het het A-team voor en het A-team na. Ik moet eerlijk bekennen, dat ik zelf na al die jaren nog steeds enorm kan genieten van deze serie. Ik bedacht gelijk, dat wanneer ik weer met een nieuwe comic serie zou gaan starten, er ook zeker elementen van deze jaren 80-serie in zouden moeten komen.
Tijdens de eerste afleveringen vertelden we Corijn nog de strekking van het verhaal en lazen we de ondertiteling voor. Tegenwoordig kent Corijn de karakters van zijn favoriete helden al zo goed, dat hij er zelf zijn verhalen bij verzint (en bijzonder accuraat: hij heeft de formule van de serie vlot door).

Zo'n twee weken geleden heb ik het internet afgestruind om de klassieke action figures uit 1983 (van Galoop) en vond deze (met de wapentjes er nog bij) voor een leuke prijs. Dus nu speelt ook mijn kleine man de avonturen na van Face, Murdock en B.A. Op Hannibal moet de rest van het team nog even wachten. Die komt met het vliegtuig vanuit Londen en reist via Assen naar Groningen (kwestietje van: vergeten je nieuwe adres als afleveradres aan Ebay door te geven).

Vorige week bedacht ik mij bovendien, dat er destijds ook een A-teamstrip was verschenen en deze lag een paar dagen later ook al te wachten in de brievenbus om opnieuw ontdekt te worden door een jonge fan.

In 2010 kwam er een bioscoopfilm uit over onze favoriete huurlingen. Daar heb ik toen erg van genoten. Voor mij had de film ook echt 'het gevoel' van de serie. Het enige verschil met de serie was, dat ze in de film wel echt raak schoten!
Corijn wilde de film niet zien. "Papa, dat is niet echt het A-team!" Ondanks de 12-jaar-en-oudersticker heeft ie 'm onlangs toch samen met mij zitten kijken. En hij zag het ook in de film: het kameradengevoel. 'Wij komen voor elkaar op en laten elkaar niet in de steek'. Dat gevoel.
Op de set van de tv-serie ontbrak dat gevoel trouwens wel, begreep ik. Het blijkt dat George Peppard en Mr. T. (Hannibal en B.A., voor de onwetenden en jongeren onder ons) alleen nog maar met elkaar communiceerden door middel van briefjes. Gelukkig hebben we hier in die tijd niks van gemerkt, toen we in onze pyjamaatjes voor het tv-scherm zaten.

Terwijl ik dit schrijf is het woensdag en Corijn zit ongeduldig te wachten op het moment dat ik de volgende aflevering in de speler doe, zodat de intro-tekst door ons appartement dendert. Ik weet dat dan ook bij onze buren datzelfde nostalgische gevoel naar boven komt.. toch? "Hey, dat is het A-team! Pa-pa-paaa! Pa-pa-paa….!" En al neuriënd zullen ze verder gaan met de afwas…
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2012
Koper / StripSter
14 september 2012

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=616&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego, part deux.3