zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego 8

26 februari 2011


Veranderingen!

Veranderingen: dat is eigenlijk waar het in deze episode om draait. Voordat ik met episode 30 aan de slag ging, was ik al druk bezig met dit avontuur van Nederlands meest geliefde superheld. Ik had al een tijdje het idee om met ingang van deze aflevering, dat het begin is van het derde Powerbeast-verhaal 'De grauwe werkelijkheid' een soort rust te brengen in de Powerbeast-episodes.

De rust beviel mij zo goed, dat ik deze ook al toepaste op de eerdere afleveringen 30 t/m 36, die ik toen nog steeds moest maken.

Een goede verandering dus!
Veranderingen hebben voornamelijk met keuzes te maken.

Soms voelen deze keuzes gelijk al erg goed aan, zoals dat al die weken geleden het geval was. Toen besloot ik om een Powerbeast-pagina minder chaotisch op te zetten, dan dat voorheen het geval was. Soms is het natuurlijk ook andersom en voel je gelijk al, dat bepaalde keuzes, die voor een enorme verandering gaan zorgen, toch niet zo goed zijn, als dat je in eerste instantie had bedacht.

Dit zijn van die dingen waar je doorgaans van leert en dan weet je: dit nooit weer!

Een paar jaar geleden (april 2005 ongeveer) maakte ik de keuze om de avonturen van Powerbeast te verruilen voor die van Superbug.

H.H. da Count (zoals ie zichzelf noemt) van de gelijknamige Groningse (glam)rockformatie benaderde mij om voor zijn band een cover te illustreren voor hun nieuwe cd. Aan het eind van ons eerste gesprek groeide het idee uit tot de comicserie Superbug.

Er ontstonden tijdens dat gesprek en de gesprekken en ontmoetingen die volgden nog vele andere geweldige ideeën en H.H. da Count zag de miljoenen (in zijn fantasie) al binnenstromen. Agenda's werden alvast vrijgepland voor de komende wereldtournee en wij mochten tijdens deze tournee natuurlijk niet ontbreken.

Samen zouden wij (het Koper Comics-team, dat destijds bestond uit Bart, Dimitri en Remco) met de Bugz over de wereld trekken in de Bugz Private Tour Jet en meegenieten van al datgeen wat de rock 'n' roll-wereld zo geliefd maakt: drank, drugs en elke nacht weer nieuwe ladingen gewillige vrouwen!

(en ik maar denken, dat ik een te grote fantasie heb?!?)
Na twee Coronaatjes, eens in de zoveel tijd, vind ik altijd dat er wel weer genoeg alcohol in mij huist, van drugs heb ik echt nog nooit begrepen waarom zovelen zich ermee volproppen en, tja, er waren al genoeg gewillige vrouwen met wie ik het bed kon delen.

In ieder geval: ik hoefde niet zo nodig mee op de wereldtournee met H.H. da Count en de rest van zijn Bugz. Een aantal weken later, tijdens een volgende ontmoeting, beweerde H.H. da Count, dat mijn Superbug eigenlijk zijn creatie was.

Vanaf dat moment wist ik helemaal zeker: ik blijf thuis!
Jullie gaan maar op wereldtournee, maar dan wel zonder mijn geweldige Superbug comic!

De Superbug-comic kwam niet verder dan dat ene nummer uit 2006 en ik was (natuurlijk) gelijk 'die lul met het enorme (ontembare) ego'!

Prima!
Maar van mijn creativiteit blijf je met je poten af. Ik bepaal wat ik schrijf, teken en uitgeef.

Het heet niet voor niets Koper Comics!

En met je: "Ja, en dan komt Superbug Gene Simmons tegen!", ga je maar een andere tekenaar lastigvallen en val je lekker diens vriendin(nen) lastig met je gore 'kusjes extra'!

(die laatste ga ik verder niet uitleggen)
Fuck it, met je "Wij zullen jou wel eens even veranderen of onze denkwijze aan je opdringen."

Vele vrouwen, met wie ik het bed ooit heb gedeeld, hadden ook vaak last van dit soort denk(waan)beelden en daarom kwam mijn gevoel voor hen ook vaak niet hoger dan mijn navel.

Maar toch, het is erg jammer dat een samenwerking, of relatie, die zo vruchtbaar van start gaat, vaak door dit soort geouwehoer niet veel verder kan komen, dan de geweldige ideeën die ze op papier lijken te zijn.

Altijd is er weer iemand met een te groot (ontembaar?) ego!

(misschien moeten ze dáár een dorp voor opzetten: Egotown)

Om eenzelfde reden moest ik helaas ook de Geekstijlers deze week mailen, dat ik mij toch terugtrok uit de geweldige plannen die we op papier hadden gezet.

Koper Comics is en blijft de Dave Sim van de lage landen. Ik doe geen concessies en ik laat mij niet beperken in mijn doen en laten.

Als ik mijzelf of mijn werk verander, dan is dat omdat het volgens mij de juiste stap is naar waar ik uiteindelijk wil zijn.

Ik ben geen volger.

Eelco Koper bewandelt zijn eigen pad en degenen die het pad met mij willen bewandelen mogen me volgen.

(hmmm, toch een beetje een Messiah-gevoel)
Ha ha, deze laatste opmerking kon ik niet laten en misschien moet ik dit 'Ontembare Ego' maar eens afsluiten met een soort 'moraal achter het verhaal', zoals dat vroeger ook altijd gedaan werd bij de He-Man (and the Masters of the Universe) cartoon.

De moraal van dit verhaal:
Doe wat je graag wilt doen en laat je door niets of niemand stoppen of beperken in datgeen wat je uiteindelijk wilt bereiken.

You are the boss of you!

Geniet van the all new, all different Powerbeast en tot de volgende!
P.S. Voor wie zich nog eventueel afvroegen: het is natuurlijk niet van mij, want Isabelle mocht van mij juist haar kleren aanhouden.

P.P.S. Op dit moment twitter ik Gene (Simmons) helemaal suf, voor mijn Powerbeast en Gene idee.
Powerbeast in Strips van 26 februari 2011.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2011
Koper / StripSter
26 februari 2011

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=57&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego 8