zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Niquicho  volgende blog van Niquicho  overzicht blogs van Niquicho  Niquicho in Strips


 Is dit nog wel strip?

16 februari 2012


Eerst was ik verbaasd toen ik het zag. Vervolgens blij en daarna begon ik te twijfelen: klopt dit wel?
Drie woorden waren voldoende om me deze reacties te ontlokken. Ik las de woorden in de laatste uitgave van het stripinformatieblad Zozolala. Achter in dit jammer genoeg gesneefde tijdschrift stonden altijd bondige overzichten van verschenen en te verschijnen strips. Daar las ik de drie woorden die me zo verrasten: ‘Het grote taartenboek’.

Dat ken ik! Maar dat is toch geen strip? Ik las verder: ‘Bundel van Thé Tjong-Khings feestelijke tekstloze kinderstrips’. Dat is inderdaad het boek dat ik in de kast heb staan. Het bevat drie prentenboeken van illustrator Thé Tjong-Khing. Elk boek telt twaalf mooie tekeningen van twee pagina´s waarin Thé een knap geconstrueerd verhaal vertelt.

Misdadige knagers
Het eerste prentenboek Waar is de taart? gaat over de slagroomtaart die meneer en mevrouw Hond hebben gebakken. Twee ratten stelen het baksel, waarna het hele dorp de achtervolging op ze inzet. De misdadige knagers worden overmeesterd en vastgebonden. Uiteindelijk geniet iedereen van een lekker stukje gebak.

Ik beschrijf het nu als één vertelling maar eigenlijk worden er meerdere tekstloze verhalen verweven. Iedere keer dat je de prenten bekijkt, kun je een ander personage volgen: een kameleon is op weg naar zijn geliefde; een eendenkuiken raakt zijn tien broertjes kwijt; twee voetballende kikkers krijgen het aan de stok met een kater; een biggetje ontsnapt aan allerlei gevaren; drie apen halen kattenkwaad uit.

Waar is de taart?

Prentenboek?
Het verhaal is prachtig getekend. Het stimuleert de verbeelding en je kunt het keer op keer openslaan en iets nieuws ontdekken. Maar is het een strip? De redactie van Zozolala vindt van wel.

Dat brengt ons bij de onvermijdelijke vraag: wat is een strip? Scott McCloud definieert het in zijn bijbel van de striptheorie Understanding comics als volgt:

Comics – juxtaposed pictorial and other images in deliberate sequence, intended to convey information and/or to produce an aesthetic response in the viewer

Oftewel: ‘een strip bestaat uit afbeeldingen die in een weloverwogen reeks naast elkaar zijn geplaatst.’ Het doel van een strip laat ik even buiten beschouwing want die is zo algemeen dat hij op iedere kunstvorm slaat.

Snel naar de praktijk
Ik pas die definitie toe op ‘Waar is de taart?’.
  • afbeeldingen: check.

  • in een weloverwogen reeks: check. Het verhaal begint op de eerste plaat, maakt een sprongetje in de tijd naar de situatie op de tweede plaat, nog een sprongetje naar de derde, en zo door tot de laatste afbeelding. Die sprongen in de tijd zijn – wederom volgens Scott McCloud – essentieel voor een stripverhaal. De lezer vult zelf de ontbrekende informatie in en maakt er zo een vloeiend geheel van. Thé speelt handig met die stripconventie. Zo zien we op het ene plaatje dat een brutale aap de hoed van mevrouw Kat afpakt. Op het volgende plaatje houdt zij haar gekwetste neus vast. Wat is er gebeurd? Tussen de eerste en de tweede afbeelding heeft ze een hark in het gezicht gekregen. We zijn daar geen getuige van; we zien alleen het tuingereedschap op het pad liggen.

    Achter de ratten aan

    Een ander mooi voorbeeld staat op de laatste tekening van het verhaal. Op de rechterpagina liggen tien eendenkuikentjes te slapen. Helemaal links verschijnt hun verdwaalde broertje op de rug van een schildpad. We krijgen de familiehereniging niet te zien, maar kunnen ons hun blijdschap helemaal voorstellen.
En dan het laatste element uit de definitie:
  • naast elkaar: fail. Plaatjes naast elkaar tref je niet aan in dit boek, simpelweg omdat ze niet naast elkaar kúnnen staan: een tekening beslaat namelijk twee volledige pagina’s.
Conclusie: ‘Het grote taartenboek’ is geen stripverhaal. Mijn stripwinkel is het kennelijk met mijn conclusie eens want daar is de bundel niet te koop. Ze verkopen alleen Arman & Ilva, de strip die Thé Tjong-Khing in de jaren ’60 en ’70 maakte met scenarist Lo Hartog van Banda.

Maar wat doet dat er ook toe. ‘Het grote taartenboek’ is geweldig, strip of niet.
 vorige blog van Niquicho  volgende blog van Niquicho

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 126) van Martin op 7 februari 2013 om 23:43:

;)


© 2012
Niquicho / StripSter
16 februari 2012

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=412&titel=blog Niquicho: Is dit nog wel strip?