zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Gerben  volgende blog van Gerben  overzicht blogs van Gerben  Gerben in Strips


 Gerb-Art goes MAD!

12 augustus 2011


Weer even tijd gevonden, en toestemming van de Übermeister HS, voor een blogje tussendoor.. Een aardig dingetje crosste mn pad onlangs.. Het begon met een telefoontje, out of the blue, van de heer Ger A. (bij de kritische StripSter/Eppolezers beter bekend als de scenarist van die "kutstrip"'de Bandini's (ik ken de strip niet, dus weet niet of het een kutstrip is) Het scheen dat er vergevorderde plannen waren voor een NLse uitgave van het roemruchte MAD magazine. Ger was op m'n pad gekomen via een staaltje old school namedropping van mijn zeer gewaardeerde collega Fred de Heij, een man wiens talent en craftmanship ik zeer bewonder. Fred roemde mijn tekentalent(waarvoor dank!!)en samen met mijn gefabriceerde 'rechtse cartoons voor geenstijl.nl' overtuigend genoeg voor Ger en de mannen achter MAD.nl om met mij in zee te gaan... WOOOOOOOOOWIIIIIEEEEHHHHHH! Dat was m'n reactie nadat ik de telefoon had neergelegd. Ik schreeuwde het van de daken van mijn bescheiden A'damse solciale woningbouwappartementje. De uitkeringstrekkende buren aan de overkant, genietend van hun welverdiende euroshopperbiertje (het was zonnig en immers al ná 1600..) werden wreed uit hun zachte roes getrokken door zoveel overweldigende blijdschap... Tjemig, als kleine jongen wilde ik niets liever dan striptekenaar worden. In de loop van m'n volwassen slash werkbare leven kwam ik er achter dat een leven als striptekenaar een leven vol armoe en steuntrekkerij zou betekenen, waardoor het striptekenen plaats heeft moeten maken voor commercieel broodtekenen, maar nu, op m'n bijna 40e, werd ik dan gevraagd door een gerespecteerd schrijver van een gerespecteerde uitgever tot het maken van een echt stripje..!
Mijn lieve blonde metgezel, en tevens manager op momenten dat ik even door de bomen het bos niet meer dreig te zien, temperde m'n enthousiasme en blijdschap vrij snel en abrupt..."euhh ja heel leuk hoor, meneer de striptekenaar, maarreh.. je moet nog dít, en je moet nog dát, en we gaan ook nog eens over een paar weken chillen in France, dus het lukt je nóóóit op tijd om dat kaolo stripje af te krijgen.. "Maar liefje, ik weet dat ik vreselijk lang, veeeeels te lang, over dat verdomde Boer Zoekt Vrouw stripje van geenstijl.nl heb gedaan, en dat ik er ook niet meer naar kan kijken omdat al die deadline trauma's weer omhoog komen borrelen, maar ik denk, nee ik weet, dat ik dit stripje, voor de MAD, in 1 week kan maken.... ECHT!....(blik van weggedrukte woede slash onmacht en medelijden in haar blauwe ogen..).. ECHT!!!!! Enfin, de eigenwijsheid won het uiteindelijk van de ratio, en dus mocht ik op m'n lijst van 'what to do' een 3pagina comic zetten, met een tight-ass deadline. :-)))

(Bovenstaand stukje is geschreven na inname van diverse Belgische goudgele rakkers, liggend in een bed op een hotelkamer ergens in Bretagne, naast mijn inmiddels in slaap gedommelde blonde engel/reisgezel/manager) Nu, terug in NL en weer geheel nuchter, zal ik deze blog verder schrijven. De toon zal daarom wat droger zijn, minder emotionalistisch) (lol)
Pre-produktie:
Net zoals in de amerikaanse uitgave moest ook de NL'se MAD opgefleurd gaan worden met een 'movie/tv-satire'. Een bestaande film/kaskraker of serie, maar dan op een leuke manier belachelijk gemaakt. Herinneringen kwamen naar boven drijven, hoe ik als klein jochie urenlang op de magazine afdeling van de V&D alle (met name stripgerelateerde) bladen doorspitte, en ook de MAD, die toen nog daar te koop was. Ik vond de parodiëen van tekenaar Mort Drucker altijd fantastisch, de manier waarop hij trefzeker, maar ook op een schijnbaar eenvoudige wijze, die moviestars neerzette... Ger gaf me de naam van de serie waar het voor mij om zou gaan draaien. Ik zal de naam niet noemen, om de spanning erin te houden, maar voor degenen die wel eens op een zaterdagavond rondzappen zullen de in deze blog afgebeelde schetsen mischien een belletje doen rinkelen. 1 Van de redenen waarom ik dacht, ondanks de werkdruk die ik op dat moment had, de klus tóch op tijd te kunnen klaren, was het feit dat er een volledig scenario met tekstballonnen klaar lag. Het enige wat ik moest doen was het tekenwerk leveren. De movie satires van MAD staan altijd bol van de teksten, dus toen ik het eerste scenario in handen kreeg zag ik direct een klassiek probleem oprijzen. De tekstschrijver die teveel teksten heeft bedacht, en de tekenaar die maar heel weinig ruimte ziet voor z'n tekeningen.. vanaf dat moment begint het schaven en weglaten, er wordt gespeeld met ruimtes, eigenlijk een 'geef mij dit, dan geef ik jouw dat' tussen schrijver en tekenaar. Voor mij ook uniek, want ik had nog nooit eerder met een scenarioschrijver gewerkt.
Ondertussen dacht ik na over een stijl waarin ik de strip zou gieten. Vanwege werkdruk moest ik mezelf dwingen het eenvoudig te houden. Mijn BrzktVr stripcartoon voor geenstijl bleek uiteindelijk teveel tijd te hebben gekost, omdat ik te diep in de uitwerking was gaan zitten. Ik nam als voorbeeld de comics van de oude meester Mort Drucker en bekeek die aandachtig. Hij liet altijd net genoeg zien wat nodig was. Met zijn inktpen arceerde/renderde hij net wat nodig was om de tekeningen diepte te geven. Mijn stijl daarentegen neigt juist naar het 'óvergeproduceerde'.. veel uitwerking, kleur/rendering etc. Ik moest daarom proberen tussen deze twee een balans te vinden...
Produktie:
Toen ik wist welke serie het zou worden, ben ik op zoek gegaan naar zoveel mogelijk beeldmateriaal. Alles is te vinden op internet. Er zit een hele handige functie op je pc, 'printscreen' en daarmee copy-paste je wat je ziet op je beeldscherm. Met die functie kon ik dus beelden 'grabben' van youtube, zodat ik duidelijke referentie had voor backgrounds e.d., maar vooral van de acteurs die ik moest tekenen. Gewone foto's van acteurs zijn vaak geposeerd en daar kun je weinig mee, de acteur in aktie laat zijn ware gezicht zien wat als referentie voor de parodiestrip uitstekend is. Mijn muur volgehangen met prints van acteurs en background ging ik vervolgens beginnen aan de eerste opzet. De aller-aller-allerlastigste fase in het hele proces. Bij de eerste streep denk je al "Dit word niks....". Ervaring heeft me geleerd dat stemmetje in je hoofd direct te deleten en gewoon door te gaan, ook al is het niks. Het wordt uiteindelijk altíjd wel (weer) wat :-)..
De opzet werkte ik uit tot een representeerbare schets, en de redactie van MAD was gelijk entousiast. "Dát is wat we willen, ga door!!" (Altijd leuk te horen, geeft een powerboost!)
Omdat ik veel tijd had gespendeerd aan de grabs uitzoeken op youtube begon ik ook steeds meer 'in' de serie te komen.. Op de buis had de serie me altijd koud gelaten, maar nu moest ik er wel naar kijken.. Een aantal dingen viel mij op, ik heb werkelijk geen moment ook maar iets van een glimlach op m'n gezicht waargenomen. Da's gek, want dit was toch een hele populaire nederlandse hitcomedy? Hoe kan dat dan...! Wat me opviel was dat de serie een hele nare negativiteit en lamlendigheid uitstraalde.. en boven dat was het ook nog eens re-te traag!! Tjeezus wat traag en langzaam ging dat allemaal... Ik ging voor de gein kijken naar het amerikaanse origineel (de NLse serie was daar op gebasseerd..) en in 30 seconden zag ik direct waarom dát wel werkte.. Een snelle, 'witty' stijl, snelle regie en vlotte dialogen. En niet dat vreselijke negatieve sfeertje wat de karakters in de NLse serie wel hebben. Aan de NLse acteurs zal het denk ik niet liggen, want ik heb ze zien spelen in andere, wel grappige series/films, dus kennelijk is het iets anders. Allemaal mijn mening verder, ik dwaal af..(Ben een Seinfeld fetisjist, dan weet je het wel..:-)) Maar ik ontdekte dat ik in het stripje de personages ook een dergelijke negatieve/uitgebluste uitstraling wilde geven, dat zou ook weer heel leuk aansluiten bij de dialogen die ik van de tekstschrijver had gekregen.
Op de afbeelding zie je een paar karakters die ook in de comic zitten, maar deze spelen slechts een figurantenrol. (met de bril is Bert van der V.(voormalig RTL baas)) en de heer de Mol kennen we allemaal wel) Zo licht ik een klein tipje op, maar laat de rest nog even in het ongewisse! ;-)
Het inkleuren doe ik meestal met Photoshop. Voor deze strip heb ik voor het eerst alles met met wonderbaarlijke programmaatje SAI Paint Tool gedaan. Het was even wennen, maar het effect spreekt me wel aan. De inkleuring en rendering is wat ruwer en spontaner dan in PhShop, als je een kleur hebt en je gaat er met een toon overheen kun je leuke gouache-achtige effectjes bereiken. Pastte weer goed bij de 'zachte' schetsachtige lijntekening.
Het eerste nummer van de Nederlandse MAD wordt binnenkort gepresenteerd, ik zal het met gepaste trots in ontvangst nemen! :-)
 vorige blog van Gerben  volgende blog van Gerben

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 118) van Steven op 15 maart 2013 om 19:52:

Gerben, je hebt die dingen vast op F.A.C.T.S. ook wel zien staan, er was daar zeker één standhouder die niets anders verkocht. Jammer dat het nog een half jaar wachten is, hè...


© 2011
Gerben / StripSter
12 augustus 2011

 www.gerb-art.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=224&titel=blog Gerben: Gerb-Art goes MAD!