zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego 30

30 juli 2011


Normaal gesproken gebruik ik mijn ontembare blog om weer eens lekker dingen af te zeiken.

Alles waar ik mij aan stoor mag het dan ontgelden.

Zogenaamde comicmakkers, die zichzelf groter zien dan ze daadwerkelijk zijn.

Zogenaamde goedbedoelende werkgevers, die al hun machtsgeile mafkeespraktijken doen onder het mom van dat ze zo goed zijn voor hun personeel.

Ach, jullie hebben de vorige 29 blogs zelf ook allemaal al gelezen. Het heeft geen zin om hier in dit blog in herhaling te vallen.

Herhalingen!

Op tv krijgen we daar al een stortvloed van, dus ik heb niet echt het idee dat iemand dan ook nog eens een blog wil lezen dat barst van de herhalingen.
Weet je wie ook niet echt op herhaling zit te wachten!?

De rechter, die moet gaan beoordelen of het allemaal toch niet zo onbewust is gegaan, als de gemachtigde van Zod hem wil doen laten geloven.

Zie, daar ga ik (bijna) al weer.
Soms is een woordje al genoeg om mijn afzeik-gen te triggeren. Echt, soms denk ik dat dat alles is wat ik nog kan. Dingen/mensen afzeiken, bedoel ik.

Natuurlijk kan ik nog veel meer dan alleen maar afzeiken. Ik kan geweldig tekenen, schrijf leuke verhalen (en blogs) en laten we natuurlijk niet vergeten dat er bij die 678.071.235 vrouwen niet een van mij bij zit (zie een vorige blog). Wie dit wil betwisten, moet vooral zijn gang gaan, want dan heb ik weer iets om me druk over te maken. Dan heb ik weer 'voer' voor een volgende blog waarin ik lekker iemand of iets kan afschieten. Dus: komt u maar!

Nee, misschien moet ik het eens anders gaan doen, want straks denkt iedereen nog dat ik een of andere chagrijnige tekenaar ben, die zijn dag voornamelijk vult met het gemopper op alles en iedereen. En dat, terwijl ik toch het grootste gedeelte van de dag met een enorme glimlach op mijn gezicht rondloop.

Weet je, vandaag, in mijn dertigste blog alweer, wil ik het eens over een andere boeg gooien. Vandaag wil ik eens iemand in het zonnetje zetten, zeg maar. Natuurlijk dan wel iemand waarvan iedereen denkt, dat het (ook) een harteloze chagrijn is. Het geval wil echter, dat deze beste man dat helemaal niet is!

Alhoewel? Toen ik Henk voor het eerst ontmoette, dacht ik ook dat hij wel een harteloze chagrijn was. Ik kwam met een hele lading Nederlandse comics zijn winkel binnenlopen. Zinnebeeld in Groningen, dus! Ik was van plan om mijn Nederlandse comiccollectie vaarwel te zeggen en om me volledig te storten op mijn Amerikaanse comicsverzameling.

Het was een geweldige en mooie collectie, mijn Nederlandse comicscollectie, althans, dat vond ik. De chagrijnige, woestbehaarde man achter de toonbank dacht er helaas anders over. Driehonderd gulden had hij er voor over. Driehonderd gulden!

DRIE-HONDERD GULDEN!!
Mijn collectie was minstens drieduizend gulden waard. Dit beaamde Pik (de eigenaar van Modern Papier, een paar winkels verderop. En ja, zo heet hij echt.) ook en als hij het geld in het kluis zou hebben gehad, had hij het er zeker ook voor betaald. Voor minder kon hij het gewoon niet inkopen. Dan zou hij mij bestelen. Althans, dat was wel wat hij mij toen probeerde te doen laten geloven.

En dat deed ik toen ook. Mijn collectie was inderdaad zo'n drieduizend gulden waard en zeker niet die magere driehonderd, die de baardaap mij had geboden. Ik ging dus weer terug naar Lemmer en mijn Nederlandse collectie Spiderman- (en Spinneman-) comics ging mooi weer mee. Mijn collectie verkocht ik een paar weken later in Leiden, voor iets minder dan duizend gulden.

Het was geen drieduizend, maar het was wel even ruim zeshonderd gulden meer dan dat de chagrijn mij ervoor wilde geven.

Ik verhuisde van Lemmer naar Groningen en kwam steeds vaker bij Zinnebeeld. De winkel van Henk, die in die 15 jaar voor mijn gevoel niet echt veranderd was. Wat wel veranderde, was mijn beeld van hem. Ik kwam er namelijk achter, dat ie eigenlijk helemaal niet zo nurks is, als dat ik hem destijds bestempelde. Door de vele gesprekken die we hadden kwam ik erachter dat we eigenlijk best veel raakvlakken hebben. Zelfde gevoel voor humor, we snappen dezelfde dingen niet en, jullie begrijpen het vast al: ik bleef (en blijf tot ongenoegen van Corijn, die nu meestal zegt dat ik niet te lang mag kletsen wanneer we naar Henk gaan) meestal wel even hangen in Zinnebeeld.

Ik kreeg tijdens mijn vele bezoeken (doorgaans twee keer per week) ook door, waarom Henk destijds maar driehonderd gulden voor mijn collectie had geboden. Boven in zijn magazijn had hij de gehele collectie namelijk op z'n minst in twintigvoud staan. De eerste keer dat iemand je de collectie aanbiedt, bied je er misschien inderdaad drieduizend gulden voor. Maar als diezelfde verzameling je voor de zoveelste keer wordt aangeboden, weet je als inkoper ook, dat je eerst de 19 andere verzamelingen moet verkopen, voordat je aan verzameling 20 kunt verdienen. Daarom biedt je de verkoper ook een veel lager bedrag voor zijn met zorg verzamelde collectie.
Ik zag nu in, dat hij toen helemaal geen enorme chagrijn was, die niets over had voor mijn verzameling, maar gewoon een goede handelaar, die weet hoe zijn handel werkt.

De mopperigheid blijkt trouwens ook doodgewone duidelijkheid te zijn, maar ik heb aan den lijve ondervonden, dat mensen die twee eigenschappen wel vaker doorelkaar halen.

Ik geniet enorm van mijn bezoeken aan Henk en zijn winkel en als hij op vakantie is, krijg ik absoluut last van ontwenningsverschijnselen. Gelukkig gaat hij maar twee weekjes dicht per jaar. Ik geniet van onze gesprekken over van alles en nog wat, wat wij zoal geweldig vinden en van de dingen die we maar niet willen snappen. Ik kan niets anders stellen, dan dat Henk iemand is, die hart heeft voor zijn zaak. Bovendien is hij iemand wiens mening ik bijzonder ben gaan waarderen. Voor mij is hij absoluut een vriend geworden.

Veel vrienden heb ik niet, omdat ik het onderhouden van vriendschappen (te) veel werk vind. Bovendien kunnen maar weinig mensen mijn (opbouwende) kritiek waarderen. Henk heeft bij mij dus een bijzondere status.

Het handjevol mensen, dat ik nog wel onder 'mijn vrienden' kan rekenen, zijn mij geweldig dierbaar. Ik vind het dan ook heel lastig, wanneer anderen mijn vrienden van allerhande flagrante onwaarheden betichten. Ik kom dan graag voor hen op en sinds dit jaar doe ik dat dan via dit openbare podium, dat voor iedereen toegankelijk is. Het maakt mij niet uit wie de persoon in kwestie is, maar je lult/schrijft geen complete waanzin over mijn vrienden of geliefden en al helemaal niet als je onzin kletst om je eigen foute gedrag te maskeren.

Zod probeerde dat ook en kijk eens wat hem dat nou uiteindelijk kost. Toegeven was veel goedkoper geweest!
Afgelopen week las ik ergens een stuk van iemand, die ook al zo'n 22 jaar bij Henk over de winkelvloer komt. Iemand anders reageerde daar als volgt op: "22 jaar bij Zinnebeeld? Brrr."

Als ik al 22 jaar bij iemand de deur platloop, dan zou ik die persoon verdedigen en vertellen waarom ik daar al 22 jaar mijn comics koop. Maar nee, deze 'tweewekelijkse blogger' verdedigt zijn vaste comicsleverancier niet. Hij zegt alleen maar: "Yep!

De reagerende partij is nog niet klaar en gaat nog even verder over zijn redenen waarom hij niet naar Zinnebeeld gaat. "jij liever dan ik. Als je indirect geld vraagt voor Free comic book day comics heb je wmb geen liefde voor comics."

De vaste klant komt opnieuw niet op voor de man, die al bijna 30 jaar zijn liefde voor comics uitdraagt via zijn winkel. Nee, de vaste klant geeft onze anti-Zinnebeelder gelijk, alleen verwijdert hij deze reactie een paar dagen later. Want stel je toch voor: wie weet volgt Henk zijn tweets?

Nee, Henk niet! Ik wel.

Het klopt, dat je bij Henk iets betaalt voor de Free comic book day comics (wanneer je verder geen comics koopt). Henk heeft er namelijk zijn best voor gedaan om ze speciaal naar zijn winkel te importeren. Dit zijn comics waar hij zelf wel voor moet betalen; hij krijgt ze niet Free, zeg maar. Hij had het ook niet hoeven doen. Maar hij doet het wel.

In Nederland kennen we geen Free comic book day. Ik ken de winkels tenminste niet in Nederland die jaarlijks aan dit evenement meedoen.

Toch heeft Henk ze wel.
Waarom?
Zijn liefde voor comics.
Weet je wanneer je volgens mij geen liefde voor comics hebt? Als je bij een winkel wel lekker je comics loopt te bestellen, hem vervolgens peert naar het buitenland en later (al ben je al jaren terug in Nederland) nooit weer naar de bewuste winkel teruggaat om je bestelde shit netjes op te halen en te betalen.

Dan heb je geen liefde voor comics. Dan zorg je er namelijk voor, dat de weinige comicleveranciers die Nederland rijk is langzaam maar zeker de deuren kunnen sluiten.

Je zou je eigenlijk diep moeten schamen!

Als ik onze wanbesteller was, zou ik Zinnebeeld gewoon binnenlopen, de bestelde stapel comics eindelijk afrekenen en mijn nederige excuses aanbieden. Daarna zou ik thuis lekker genieten van wat ik ooit had besteld.

In ieder geval, mijn liefde voor comics brengt mij elke week weer terug naar Zinnebeeld en om heel eerlijk te zijn kom ik er eigenlijk voornamelijk voor Henk.

Ik wens een ieder van jullie een eigen Henk toe. Mocht je geen Henk hebben: de mijne is te vinden aan de Pelsterstraat 14 in Groningen.
Powerbeast in Strips van 30 juli 2011.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2011
Koper / StripSter
30 juli 2011

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=211&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego 30