zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego 28

16 juli 2011


Het mag dan 15 jaar geleden zijn, maar als ik mijn eerste, eigen gemaakte en uitgegeven (Koper Comics) superheldencomic bekijk zie ik gelijk welke comics ik toen zoal las. Op de cover zie ik de invloeden van The Uncanny X-men (door Joe Madureira), Spawn (maar dat leek me erg duidelijk… hahaha) en Bone.

Deze laatste had tien jaar na het verschijnen van de eerste zwart/wit Bone comic een speciale jubileumuitgave. Het speciale aan deze Bone 10th anniversary special edition (de titel geeft al aan dat ie speciaal is) is, dat hij in kleur was. Speciaal voor het tienjarig jubileum had Jeff Smith (of eigenlijk …) de speciale comic voorzien van een mooie inkleuring. Het was een mooie uitgave en ik besloot toen al (in 2001!) dat ik dit ooit ook met mijn eerste The Order comic wilde doen.

Nadat we vorig jaar besloten hadden om van de Powerbeast comic een soort megazine flip-comic te maken, had ik ook al vrij snel besloten, dat een van de flip-comics een heruitgave zou bevatten van mijn eerste The Order comic. In die eerste The Order comic laten we voor het eerst het publiek kennismaken met de superheld Powerbeast.

Het derde nummer van de huidige Powerbeastserie zou de perfecte plaats zijn voor de heruitgave van mijn eerste ‘echte’ superheldencomic uit 1996. Het derde nummer verschijnt namelijk tijdens het Stripfestival in Breda en het was 15 jaar geleden ook in Breda, dat wij voor het eerst op een beurs stonden. We stonden daar dan ook met het eerste nummer van The Order.
Ik weet het nog goed,
We hadden eigenlijk niet eens een eigen stand. Ik kon een hoekje krijgen in de stand van Wonderland, waar ik destijds een vaste klant was. De verkoop van de comic ging erg slecht. Rond een uur of twee van de eerste middag had ik nog maar twee comics verkocht en ik zag mij al met de overgebleven 598 exemplaren terugkeren naar Lemmer, waar ik toen nog woonde.

Matthijs, die het inktwerk had gedaan, was ook al sinds het begin van de middag pleite en ik begon mij af te vragen of ik er wel goed aan had gedaan om mijn voormalig klasgenoot van de Cartoon School (waar ik in 1994-1995 naartoe was gegaan) te vragen om mijn tekenwerk te voorzien van inkt.

De comic die ik eigenlijk eerst wilde uitgeven, had ik zelf nog voorzien van inkt. Nou ja, inkt? Ik had mijn potloodlijnen overgetrokken met diverse fineliners en zwarte markers. Ik was niet helemaal zeker van mijn eigen eindresultaat en ik twijfelde enorm of dit wel geschikt was om uit te geven. Ik bekeek een aantal toekomstige The Order-platen (van de eerste serie) die ik tijdens de lessen op school door Matthijs had laten inkten en ik besloot om hem te bellen of hij zin had om mee te werken aan mijn comics.

Ha… 15 jaar geleden belde je elkaar nog om dit soort zaken te regelen. Tegenwoordig stuur je een mailtje, maar ik geloof dat we toen nog niet eens internet hadden!
Matthijs wilde met alle plezier het inktwerk op zich nemen. Ik tekende de comic dus opnieuw en ook dat ging 15 jaar geleden toch heel anders dan tegenwoordig. Ik werkte 15 jaar geleden nog niet met een lichtbak, dus ik moest de complete comic echt opnieuw tekenen. Het werd daardoor natuurlijk een volledig andere comic dan de vorige.

Absoluut een betere comic!

Matthijs zorgde er met zijn inkt voor, dat mijn potloodschetsen helemaal tot leven kwamen. Wat zag dat er geweldig uit! Vreemd, maar wel mooi vreemd! Het was nog altijd mijn eigen tekenstijl, maar nu verlevendigd door iemand anders. In ieder geval kon ik niet stoppen met het kijken naar de 13 (14, inclusief cover) originelen die verspreid lagen over de vloer van mijn woning. Dit is iets wat ik daarna ben blijven doen. Als ik een uitgave helemaal getekend heb leg ik de pagina’s op de vloer en ik kijk of ‘het gevoel’ dan goed is. Ik kijk of de originelen een mooi geheel vormen, of de overgang tussen de pagina’s lekker verloopt. Eigenlijk kijk ik dan ook of de comic klaar is om er een echte uitgave van te maken.

Een drukker was 15 jaar geleden trouwens niet te betalen voor een beginnende independent comic uitgever, dus ik ging op zoek naar een goede en goedkope copyservice.

Een enigszins goedkope (nou ja, goedkope? De nota was alsnog ƒ 1.675!!) vond ik wel, maar echt goed waren ze uiteindelijk niet. Om de kosten van de nota een beetje te drukken, besloot ik een dag te helpen met het in elkaar zetten van mijn eerste superheldencomic.

Zeshonderd keer (de oplage van de comic dus) kreeg ik mijn comic die dag in handen en zeshonderd keer dacht ik: “Ai! Dit verkoopt straks op de beurs voor geen meter!”

De comic zag er, voor mijn gevoel, echt vreselijk uit! Het formaat was niet goed, de pagina’s waren niet goed gesneden, de ene pagina was zwarter dan de andere, de kleuren op de cover kwamen niet tot hun recht en ga zo maar door… De comic die ik in gedachten had, die ik voor me zag toen ik al mijn originelen op de vloer had liggen, was helemaal om zeep! Een gedrocht, dat mijn eerste superheldencomic moest voorstellen!

Maar weet je, eigenlijk was het gewoon mijn eigen schuld.
Ik had mijn comic (net als mijn twee vorige uitgaves hiervoor, de comics over mijn familie) bij CSL (Copy Service Leeuwarden) moeten laten doen, maar ik wilde zo graag ƒ 100 uitsparen! Die 100 bespaarde guldens zouden er namelijk voor zorgen dat mijn toenmalige lief iets minder chagrijnig zou zijn, wanneer ik vol trots met mijn 600 comics thuis zou komen.

Nou ja, trots?!?

Natuurlijk was er wel enig gevoel van trots, maar toch niet zoals ik had gehoopt. Het was niet zoals in 1994, toen ik met mijn allereerste stripboek en een enorme smile in de trein zat te glunderen en te genieten van het moois dat ik toen gemaakt had.

In die kopieerzaak in Heerenveen besloot ik om voortaan te gaan voor kwaliteit! Dan zou ik er in het vervolg maar iets meer in moeten investeren. Dan moest de winstmarge maar iets lager zijn. Nu bleef ik namelijk misschien zitten met 600 er niet uitziende comics!

Ook, 598 er niet uitziende comics. Het was dus rond twee uur ’s middags op de Stripdagen van Breda en ik had maar liefst twee comics verkocht. Een andere klasgenoot van de Comic School kwam ook even gezellig langs en hij kocht comic nummer drie! Hoera, nog maar 597 comics om mee terug naar huis te nemen! Over ‘naar huis gaan’ gesproken: Matthijs zou natuurlijk ook mee teruggaan, wanneer de beurs om 17.00 uur eindigde. Maar dan moest ik ‘m eerst wel vinden!

Ik vroeg aan mijn klasgenoot of hij Matthijs misschien had gezien.

“Matthijs staat ergens verderop, comics te verkopen aan voorbijgangers. Dat gaat erg goed!”

Ik spoedde mij haastig met een stapeltje comics richting Matthijs en ik vroeg hem wat hij aan het doen was!?

Verkopen, dus!
We hebben in die twee dagen op deze manier zo’n 300 comics verkocht. Absoluut veel meer dan ik had verwacht. Ik ging tevreden naar huis met ƒ 750: de eerste helft van de kopieernota was binnen…

In 15 jaar is er veel veranderd.

We hebben geen hoekje meer in de stand van een ander. De comics worden nu gedrukt en niet meer gekopieerd. Mijn inktwerk is enorm verbeterd en dat doe ik nu dus ook zelf. Powerbeast is inmiddels een full color mega(flip)comic geworden. Mijn huidige lief kijkt niet chagrijnig als ik met een volgende uitgave kom of besluit dat de planning (toch weer) helemaal omgegooid wordt. De invloeden van The Uncanny X-Men’s Madureira, Spawn’s McFarlane en Capullo en Bone zijn niet meer terug te vinden in mijn huidige werk.

Hoewel?!
Toen ik besloot dat we na 15 jaar een heruitgave zouden doen van onze eerste The Order comic, wilde ik doen wat Jeff Smith met de 10th Anniversary Special Edition van zijn eerste Bone comic deed!

Ik mailde Remco, Caspar en Bart over mijn plannen, die daarna weer onze plannen werden en voor het eerst zag ik mijn comic van 15 jaar geleden in een nieuw (gekleurd) licht!

Ik besloot om, net als George Lucas deed met de originele Star Wars Trilogie, om terug te gaan naar mijn originele comics van toen en om hier en daar wat dingen aan te passen. Terwijl ik op een aantal plaatsen wat teksten wijzigde, merkte ik dat ik in die 15 jaar (natuurlijk) ook heel anders ben gaan schrijven. Het beetje herschrijven, wat ik eigenlijk van plan was, werd een volledige herschrijving van mijn comic van 15 jaar geleden.

Dus, daar zijn we dan! 15 jaar later! Je mag helemaal opnieuw gaan genieten van een comic waar ik nu, 15 jaar later, trotser op ben dan tijdens de eerste verschijning.
Powerbeast in Strips van 16 juli 2011.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2011
Koper / StripSter
16 juli 2011

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=197&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego 28