zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Femke  volgende blog van Femke  overzicht blogs van Femke  Femke in Strips


 Yoeke

3 juli 2011


YOEKE

Zoals jullie in mijn vorige blog gelezen hebben, ben ik van plan om een half-boek-half-stripboek te schrijven over Yoeke & Miyu. Een paar mensen op StripSter hebben zich al opgeofferd om proeflezer te zijn, en natuurlijk zijn alle tips welkom.

Even voorstellen

Hiernaast heb ik de karakter-schetsen gezet. Alka is de grote broer van Yoeke, en dat bloeddorstige monster dat je daaronder ziet, is een schim. Ik heb geprobeerd om het monster zo eng mogelijk te maken. Nu maar hopen dat dat is gelukt :P.
De illustratie :P
Natuurlijk komt er bij elk hoofdstuk een plaatje of een strip. Ik had al even een schetsje gemaakt. Ook heb ik even gekeken welke kleuren ik voor het plaatje wil gebruiken, en dat zie je eronder. De hele illustratie zelf moet ik nog maken :P

Het 1e hoofdstuk
Jo, hier is ie dan. Het eerste hoofdstuk. Hij is niet helemaal foutloos. En misschien ga ik er nog meer aan veranderen. Euhhmmm, stja spelling... Het tweede gedeelte van de tekst heb ik geschreven toen de spellingscontrole op Word niet aan stond :P Dus misschien heb ik sommige foutjes even over het hoofd gezien... :P

V
V
V
1. Alka
Yoeke! Yoeke! Kom eens hier! Ik heb je even nodig’. Toen Yoeke de stem van zijn grote broer hoorde, rende hij meteen naar beneden. Half struikelend stormde hij de trap af. Toen Yoeke in de woonkamer van hun boomhuis was, zag hij zijn broer met een bezem in zijn ene hand en een emmer sop met een lap in de ander. ‘Wat is er, Alka?’ vroeg hij. ‘jij, jij moet even alles schoonmaken’. Verbijsterd keek Yoeke rond in de woonkamer, alles was zwartgeblakerd en verschroeid. De geur van roet en zwavel vulde zijn neus, het leek wel alsof alles in de fik had gestaan! ‘Wat is hier gebeurd?! Waarom lijkt het wel of hier brand is geweest?’ riep hij uit. ‘Dat gaat je niks aan!’ snauwde Alka, en hij duwde de bezem en de emmer in Yoeke’s handen. Terwijl Alka de woonkamer verliet, bleef Yoeke verbaast achter. Zuchtend keek Yoeke de kamer nog eens door, hoe moest hij dit nu ooit schoon krijgen? Als hier inderdaad vuur was geweest, dan hadden we nog geluk dat hun hele boomhuis niet in brand was gevlogen! Tenslotte was hun hele huis van hout gemaakt.
Yoeke plofte op zijn knieën en begon met het schrobben van de zwarte roetvlekken op de vloer. Hij vond het niet erg dat zijn grote broer vaak gemeen tegen hem was, of hem behandelde als oud vuil. Hij hield zielsveel van hem, hij kon ook niet anders want Alka was de enige familie die hij nog had. Hun vader had hen verlaten toen Yoeke nog maar heel klein was, nadat hij eerst hun moeder vermoord had… Yoeke had zijn vader nooit echt goed gekend, maar hij haatte hem vreselijk. Alleen al bij het denken aan die man raakte hij vervuld met pure haat. Iemand die zijn eigen vrouw vermoordt en zijn kinderen moederziel alleen achterlaat, die is gewoon slecht! Zonder er erg in te hebben was Yoeke harder gaan schrobben. Zijn moeder integendeel was altijd heel lief voor hem en Alka. Er druppelden langzaam tranen langs Yoeke’s gezicht, en zijn lichaam begon een beetje te schokken. Alle haat sijpelde langzaam uit zijn lichaam en verdriet kwam daarvoor in de plaats. Hij miste zijn moeder zo erg, hij wilde het liefste haar nog één keertje vast houden, nog één keertje veilig in haar armen, nog één keertje haar lachende gezicht zien. Hij stopte met het schrobben van de vloer en huilde in zijn handen. Zijn handen waren helemaal zwart van het roet, maar dat kon hem niks schelen.

Het bed kraakte en piepte toen Yoeke zich er uitgeput op liet vallen. Hij was de hele dag bezig geweest met het schrobben en poetsen van de woonkamer, en zijn handen zaten onder de blaren. De woonkamer was nu helemaal schoon, hoewel er hier en daar wel wat dingen beschadigd en tot as verpulverd waren. Yoeke wist nog steeds niet hoe en waarom Alka er zo’n bende van had gemaakt. Yoeke zat van top tot teen onder het roet. Het was al laat en hij was te moe om zichzelf even op te frissen of om zijn pyjama aan te trekken. Het enige waar hij nu nog aan kon denken was slapen. Slapen, slapen, slapen. Hij trok met veel moeite zijn deken over hem heen en rustte zijn hoofd op het zachte kussen. Hij sloot zijn ogen, en begon aan zijn reis naar dromenland. Maar vlak voordat hij in slaap was gevallen, hoorde hij zacht gebonk. Hij opende zijn ogen tot spleetjes en keek de kamer rond. Het was waarschijnlijk een vogel die op het dak landde. Hij vond het in ieder geval niet de moeite waard om aandacht aan te schenken, en hij sloot zijn ogen weer. Dit keer besloot hij eventjes wachten voordat hij ging slapen en hij luisterde of hij het gebonk nog een keer hoorde. Maar het enige wat hij hoorde was de regen die zachtjes op het dak tikte. Het was een rustgevend geluid en Yoeke sukkelde alweer in slaap, de vogel was vast al weggevlogen. Bam! Yoeke schrok wakker, er was echt iets aan de hand! Het gebonk werd luider, en de knallen volgde zich sneller achter elkaar op. Yoeke sprong op uit zijn bed en rende vastberaden naar de trap, hij moest weten wat het was. De geluiden leken vanaf beneden te komen. Maar vlak voor de trap stopte hij. Hij huiverde en zijn vastberadenheid nam plaats voor doodsangst. Hij keek naar het duistere trapgat. Hij had geen idee wat zich daar beneden afspeelde. Misschien was er wel een dief beneden, of erger… een moordenaar! Yoeke wist niet wat hij moest doen. Hij vond zichzelf eigenlijk wel een beetje een lafaard, want wie is er nu bang in zijn eigen huis? Hij schraapte al zijn moed bij elkaar en sloop voorzichtig de trap af. Zo zachtjes dat de treden bijna niet kraakten. Hij klampte zich vast aan de reling en schuifelde stapje voor stapje naar beneden. ‘Aaaaahh, help! Help me! Yoeke! Help! Aaaargh!’ Yoeke schrok zich wezenloos en kromp in elkaar. Bij het horen van het geschreeuw van zijn grote broer, raakte hij in paniek. Hij wilde zo snel mogelijk naar beneden, maar in zijn haast struikelde hij over zijn eigen voeten en viel de trap af. Hij viel plat op zijn neus op de vloer. Tranen sprongen in zijn ogen van de pijn. Yoeke voelde aan zijn tintelende neus en ja hoor, bloed. Nog even bijkomend van de klap, keek hij de kamer rond. Yoeke’s adem stokte, want op zijn ooghoogte zag hij twee grote geschubde poten met afgrijselijk scherpe klauwen. Hij keek angstig naar boven. Grote gele ogen keken hem duivels aan. Die poten die hij zag, waren van een verschrikkelijk wezen met vlijmscherpe hoorns en grote vleermuisachtige vleugels. Yoeke was verstijfd van angst. Zijn hart bonste zo hard dat het pijn deed aan zijn borstkas. Hij wilde zo snel mogelijk weg rennen, maar hij kreeg zijn lichaam niet zover om op te staan. ‘Yoeke…’ kreunde iemand. Yoeke keek verbaast naar de gedaante die het wezen in zijn klauwen had. H… he… het was Alka! Hij was gewond! De scherpe klauwen van het wezen drongen in het vlees van Alka en Alka gilde het uit. Plots was Yoeke verlost uit zijn verlamming, hij sprong overeind en schreeuwde: ‘Alka! Hou vol! Ik kom!’. Hij stormde op zijn grote broer af. ‘Alka! Alka, hou vol!’. Maar net toen Alka binnen handbereik was, ramde het wezen Yoeke aan de kant met zijn massieve staart. Yoeke knalde tegen de muur en het wezen vloog het raam uit de storm in. De regen, die eerst nog zachtjes op het dak tikte, was veranderd in een stormbui. Het boomhuis kraakte aan alle kanten doordat de wind er tegenaan beukte. Yoeke kreunde en het kostte hem veel moeite om op te staan. ‘Auw’ Hij pakte zijn schouder vast. Bij de klap tegen de muur was hij lelijk terecht gekomen op zijn schouder en het voelde nu beurs aan. Hij liep naar het raam en keek vanaf het balkon naar buiten. De bliksemflitsen schoten door de lucht en de wind zuizde om hem heen. Hij zag het wezen wegvliegen met Alka in zijn klauwen. ‘Alkaaaa!’ schreeuwde Yoeke zo hard als hij kon en hij strekte zijn arm naar Alka toe, maar het was al te laat. Het wezen was samen met Alka verdwenen achter de kolkende stormwolken.
Zo, wat vonden jullie ervan?
Hebben jullie nog tips?
of hebben jullie foutjes gespot?
Vertel het, en ik zal het verbeteren :P

Doei, tot de volgende keer :P
xxx

 vorige blog van Femke  volgende blog van Femke

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 483) van Florien op 17 november 2014 om 23:56:

Ik snap je zo goed, Femke! Het is heel herkenbaar (behalve de RSI dan, wat vervelend dat dat nog niet over is, of gaat zoiets niet zo snel over). Ook ik zit nu in de game wereld met heel veel drukte, 2 banen en een behoorlijk sociaal leven wat er ook nog tussen moet. Maya en Illustrator daar werk ik nog niet mee, ik ben vooral bezig met HTML, Processing en ander programmeerwerk. En tekenfilms maken dan...hehe


© 2011
Femke / StripSter
3 juli 2011

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=184&titel=blog Femke: Yoeke's verhaal