zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego 23

11 juni 2011


Fouten.

We maken ze allemaal.

Soms geven we ze toe en soms (absoluut) niet, ondanks dat we eigenlijk weten dat we fout zitten.

Soms doen we ook ons best om een ander op hun fouten te wijzen, zodat we niet naar onze eigen fouten hoeven te kijken.

Soms leren we van onze fouten.

Soms maken we dezelfde fouten steeds weer opnieuw en opnieuw.

Ik heb (natuurlijk) ook mijn fouten gemaakt.

Vele fouten.
Ja, ook de man met het ontembare ego gaat niet volledig foutloos door het leven.

Van sommige heb ik uiteraard geleerd en van sommige …

In ieder geval: het was destijds fout van mij om die ene stripuitgever/werkgever hier op StripSter met naam en toenaam door het slijk te halen. Ik was erg pissed en op de wijze, waarop deze man (en zijn rechterhand) mij behandeld had. Naar mijn gevoel was het erg respectloos en hij kon van mij dan ook rekenen op eenzelfde respectloze behandeling.

Mijn frustratie in deze kwestie was te groot om het van mij af te tekenen in een volgend Powerbeast-avontuur.

Van een aantal mensen binnen de strip-/comic scene kreeg ik dan ook te horen, dat wat ik op StripSter had gedaan, niet zo handig was en natuurlijk is dit ook zo. Zie, ik geef mijn fout toe, maar destijds dacht ik er gewoon anders over.

Destijds wilde ik de man met mijn vlammende woorden doen boeten voor zijn wandaden.

Jaren later hebben we het op een stripbeurs uitgesproken en elkaar, na dit gesprek, de vriendschappelijke hand gegeven.

Ik was twee ervaringen rijker en bij beide ervaringen nam ik mij voor, om van mijn fouten te leren.
Ik zou voortaan nog beter opletten bij het in dienst treden bij gajes dat je vanalles belooft en toezegt.

Ja, allemaal heel leuk en het klinkt allemaal veelbelovend, maar zet eerst de afspraken maar op papier met je handtekening eronder: dan heb je een kans dat ik je enigszins wil gaan geloven.

“Na het eerste halfjaar, als jullie contract wordt verlengd, krijg je gelijk een vast contract.”
Dus ik dat eerste halfjaar keihard aan het werk, man!

Na dat halfjaar kreeg ik wel een verlenging (ondanks de botsingen van enkele collega’s met mijn ontembare ego), maar niet het vaste contract, zoals het was beloofd in dat voormalige Ikea-pand.

Dus ik zorgde ervoor, dat mijn collega’s minder last kregen van mijn ontembaarheid en ik ging nog harder aan het werk.

Ik verkocht steeds meer en meer aan al die mensen die steeds meer voor minder wilden hebben. Ik ontving vette bonussen voor mijn verkoopprestaties en ik won er zelfs een vierdaagse reis naar Griekenland mee. Maar nog altijd kreeg ik niet dat felbegeerde vaste contract, dat mij ruim een jaar geleden beloofd was.

Het tweede jaar van mijn dienstverband wilde het bedrijf natuurlijk nog meer voor minder. Het was toch immers het motto van de zaak?!

Meer voor minder!

Omdat ik van eerder gemaakte fouten had geleerd, zette ik mij nog meer in (voor minder) en ik kreeg er uiteindelijk nog minder voor terug.

Terwijl ik steeds dichter bij dat felbegeerde vaste contract kwam, besefte ik meer en meer, dat ik dat fuckding eigenlijk helemaal niet meer wilde. Voor mijn inzet had ik dat ding allang moeten krijgen!

Achteraf ben ik natuurlijk blij, dat het niet gebeurde. Ik dacht dat het wel iets voor mij zou zijn, dat werken bij een mega-commerciële club. Dat had ik dus fout.

Ik gaf mijn fout toe en na drie maanden WW ging ik aan de slag: voor mijzelf!
Ik pakte het ditmaal anders aan, dan bij mijn eerste poging in 2004-2006. Ik had namelijk geleerd van mijn fouten.

Helaas, anderen wensen nog altijd fouten te maken. Ik wijs hen hier natuurlijk graag op.

“De samenwerking was toch stopgezet in december?”

“Ik heb het werk nog helemaal niet ontvangen!”

“Ik heb ALLE rechten van je gekocht!”

Opdrachtgevers verzinnen vanalles om hun eigen fouten in te dekken.

Zoals ik al schreef, heb ik geleerd van mijn fouten, dus wist ik dat deze ploerten uit hun nek zaten te kletsen.

Ik heb het nog nooit gehad met de bewuste opdrachtgever over de beëindiging van de samenwerking. Als je echter niet wenst te betalen voor de rechten van mijn werk, dien je echter wel mijn illustraties bij je werk te verwijderen.

Naar mijn idee waren de opdrachtgever en ik nog altijd bezig met een geweldig project en daarom was ik verbaasd om via Twitter te vernemen: “wel met tekeningen, maar niet jouw tekeningen.”

Ik voelde mij bizoender verneukt.

Ach, ook weer van geleerd.

Voortaan laat ik overigens ook iedereen tekenen voor ontvangst van mijn opdrachten en originelen (die bij de desbetreffende opdracht horen) als ik iets aflever.
Gelukkig wist ik waar de tekeningen (en opdrachten), die ik na 't betalen van mijn honorarium persoonlijk had overhandigd, waren terechtgekomen, zodat het al snel duidelijk was wie er daadwerkelijk fout zat.

Door meer van dat soort flauwekul is deze opdrachtgever inmiddels zijn rechten op mijn werk kwijt en kan hij geen afbeeldingen van mij meer gebruiken.

Alleen maar, omdat ik inmiddels geleerd heb van mijn fouten.

Jammer.

Niet alleen jammer voor de mafkees in deze kwestie, maar vooral jammer voor mij. Vanwege het handelen van deze opdrachtgever raak ik dus ook leuke (en goedbetaalde) vervolgopdrachten kwijt.

Het had zo’n vruchtbare samenwerking kunnen zijn!

Zijn fouten, waar hij maar niet van wil leren, kosten mij dus geld! Best veel geld!
Dat zijn eigenlijk wel de meest vervelende fouten.

De fouten (bewust of onbewust) van een ander, die jouw iets kosten.

Je baan.

Je inkomen.

Je relatie.

Je leven.

Noem maar op wat de fouten van een ander je zoal gekost hebben.

En het erge is, dat dit soort idioten ook gewoon stug volhouden, dat zij geen fouten gemaakt hebben.

Zij leggen de fout bij jou neer.

Moet je vooral doen.

Vooral volhouden dat, ondanks dat je allang weet dat je fout zit, dat deze kwestie (of welke kwestie dan ook) niet wordt veroorzaakt door jouw incompetente gedrag.

Het erge is zelfs, dat het meestal voor deze ratten een principekwestie wordt. Terwijl dit soort helemaal geen principes heeft!

Maar weet je, misschien zie ik het zelf wel helemaal fout…
Powerbeast in Strips van 11 juni 2011.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2011
Koper / StripSter
11 juni 2011

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=162&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego 23