zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego 22

4 juni 2011


Echt, wij waren ons van geen kwaad bewust.

Patrick en ik waren ons – na een dag hard werken – aan het omkleden in de kleedruimte van het restaurant waar wij werkten. We raakten in gesprek en besloten tijdens het gesprek alvast een begin te maken aan de biertjes, die we eerder die dag hadden gekocht.

De biertjes waren eigenlijk bedoeld om onze dorst te lessen tijdens Patricks volgende Heroquest, waarbij ik hem met al mijn Orken, Kobolden, Chaoskrijgers, zombies, mummies, skeletten en al mijn andere onderdanen zou proberen tegen te houden.

Ik zou heersen over het duistere rijk!

God van al het gespuis!
Mijn onderdanen zouden op het speelbord ten strijde trekken tegen de vier krijgers/helden, die mijn jeugdvriend aan de hand van twee dobbelstenen zou voortbewegen.

We openden het volgende biertje. Heroquest moest nog even wachten, want de duistere heerser en de man, die de vier helden (barbaar, dwerg, elf en tovenaar) vertegenwoordigde, hadden het over de belangrijker zaken des levens.

Ik weet allang niet meer waar we het die avond over hadden. We waren 18, dus het ging vast over vrouwen en dat er nodig eens geneukt moest worden. Ik zal het vast over Sasha hebben gehad, die ik destijds graag had willen neuken, maar die juist opmerkte dat ze zo blij was, dat ik niet was als al die andere mannen die gelijk met haar het bed in wilden duiken. Ik wist aldus gelijk, dat mijn kansen daarop met haar in elk geval verspeeld waren.

Het was gezellig in de kleedruimte. We openden nog een biertje. Ik weet niet meer hoeveel we er daarna nog meester hebben gemaakt, maar toen we uiteindelijk naar huis wilden gaan om verder te drinken, ging dit niet.

We waren ingesloten!

De deur, die ons naar de wijde wereld kon leiden, zat op slot!
Damn, het was blijkbaar wel erg gezellig geweest! Zo gezellig, dat we de tijd helemaal vergeten waren!

We liepen naar onze werkplek en drukten op de bel van het luik, dat ons dagelijks contact was met de werkvloer beneden in het restaurant. Er werd verbaasd gereageerd. De tussendeur werd (na wat gemopper) van het slot gehaald en we mochten vertrekken.

Dit was ook de boodschap van God/Zod/Darth Sidius (of hoe je een schofterige ploert ook maar wenst te noemen): vertrekken. Wij werden ontboden in zijn paleis/vertrek. Nou ja, Patrick moest vertrekken. Ik mocht wel blijven, van Jabba (die dikke was wel heel erg vet) had mij natuurlijk voor een enorm kutloon in dienst en daar werkte ik ook nog eens keihard voor.

Ik ging tegen Jabba in. Ik vertelde hem, dat wanneer mijn maat moest vertrekken, dat ik dan ook zou gaan.

Bak die kuteieren voortaan zelf, vette mafkees!
Niet dat ik dit laatste tegen hem zei hoor, maar ik dacht het wel. En als ik toen al een blog had bijgehouden, had ik hem daarin natuurlijk ook met de grond gelijk gemaakt.

Helaas, het internet, bloggen, sms-en en al die andere dingen waar we nu niet meer zonder kunnen, waren ons toen nog niet bekend. Ik maakte die dikke daarom gewoon lekker belachelijk in een van mijn strips die ik toen maakte.

Ha, pak aan, vetklep!

Zod was niet blij met mijn loyaliteit jegens mijn mede-Powerbeastschepper, dus belde Ursa (het gedrocht waar die dikke zijn king sized-bed mee deelde) de persoon die hopelijk wat verstand in mijn opstandige brein kon krijgen.
Non (mijn moeder, dus) snelde zich met de auto naar het restaurant. Non was echter ook niet echt amused en zij snapte niet, waarom wij zo nodig in Zods Paleis ons eigen bier zaten te zuipen. Ik legde nogmaals uit, dat het geen boze opzet was. Het was onbewust gegaan! Volgens Zod, Ursa en Non kon het gewoon niet zo zijn gegaan als ik hen probeerde te doen geloven.

Hoe hard ik ook probeerde hen de waarheid te vertellen, Zod, Ursa en Non betwistten mijn waarheid net zo stellig.
Ik staakte mijn pogingen en ik besefte dat niet alleen de spijsvertering traag werkte bij het drietal.

Ik besloot toch om voor de eieren te gaan en ik knielde voor Zod en zijn twee onderdanen. Deze ronde wonnen zij, maar ik zou natuurlijk elke kans aangrijpen om deze tiran van zijn troon te stoten.

Een paar weken later greep ik mijn kans en ik vertelde Zod/God/Darth Sidius/Jabba waar hij de ƒ 10,90 per uur mocht stoppen. Ik begon de volgende dag bij een andere veelbelovende poenschepper (om toch in striptermen te blijven), die uiteraard ook weer het beste met mij voor had. Tja, tot hij erachter kwam dat hij voor mij geen subsidie ontving.

Daar zat ik dan op mijn zolderkamer. Werkloos, omdat iemand aan je wilde verdienen. En op dat moment besloot ik om te gaan voor mijn jeugddroom: striptekenaar worden!

Ik pakte een A4-velletje en ik ging aan de slag. De eerste die het natuurlijk moest ontgelden was die ‘vieze dikke’!

Twintig jaar later en die ‘vieze dikke’ zit nog steeds in mijn comic.
Powerbeast in Strips van 4 juni 2011.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2011
Koper / StripSter
4 juni 2011

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=155&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego 22