zet StripSter bij je favorieten  zet StripSter bij je favorieten


 recente Blogs  vorige blog van Koper  volgende blog van Koper  overzicht blogs van Koper  Koper in Strips


 Mijn ontembare ego 21

28 mei 2011


We gaan even terug naar 1985.
In dat jaar ging Patrick van start met zijn eerste P.M.G.-strip(jes) en ik ontdekte – via ome Johan (ja, diezelfde van de Spectaculaire Spider-man #85) – het (Amerikaanse) showworstelen.

Volgens mij werd die avond Wrestlemania II uitgezonden, dus de Wrestlemania met dat waanzinnige steel cage-gevecht tussen Hulk Hogan en King Kong Bundy.

Ik was na deze uitzending gelijk helemaal verkocht en ik hing daarna tweemaal per week (op de donderdag en de zaterdag) voor de buis gekluisterd.
Het duurde natuurlijk niet lang, voordat ik vriend Patrick liet weten wat hij zoal miste op de donder- en zaterdagavond.

Vanaf dat moment had de WWF er twee nieuwe fans bij.

Vanaf dat moment wilden wij, naast striptekenaars en muzikanten, ook worstelaar bij de WWF worden. We kochten beiden een dumbell en gingen hard aan de slag.

Elke week namen we de maat, om te kijken of onze spierballen al groter geworden waren. In het zwembad (het pierebadje was de beste plek hiervoor), op het voetbalveld en op mijn zolderkamer hielden Patrick en ik onze eigen Wrestling Main Events.

Compleet met eigen opkomstmuziek.

We deden de meest gevaarlijke wrestling moves, maar wij zagen het gevaar niet. Wij zagen alleen maar die befaamde championships belt.

En dan heb ik het niet over dat piepschuimding, dat Patrick destijds uit de US of A bestelde.
Natuurlijk deden we het soms ook rustiger aan, hoor. Dan lieten we onze Masters of the Universe in de – door mijn vader gebouwde – worstelring de meest waanzinnige gevechten voeren. De Masters of the Universe toys stelden dan altijd mensen uit onze buurt voor en zo hadden wij ontzettend veel lol.

In ieder geval hadden we beiden onze favoriete WWF-worstelaars. De mijne waren the Heart Foundation en Randy ‘the Macho Man’ Savage, met in die tijd nog de mooie Elizabeth aan zijn zijde.
Toen Patrick zijn piepschuimen championships belt en een Young Stallions shirt bestelde, bestelde ik twee bandana’s en het befaamde Macho Man shirt. Deze heb ik natuurlijk gelijk naar school aangetrokken toen het pretpakket binnen was.

Daar liep ik dan, met mijn Macho Man bandana’s om mijn polsen en zijn shirt aan. De meesten op mijn school kenden heel de WWF, laat staan de Macho Man, niet. Dus ik kreeg gelijk het stempel van ‘de gast met een te groot ego’.

Dat was toen natuurlijk nog niet het geval. Dat grote ego kwam pas na mijn dertigste.

Maar, terug naar de Macho Man! Randy Savage dus. De man met de speciale manier van praten. Het is jammer dat je dat eigenlijk niet echt kunt beschrijven, maar het was een feest (en nu nog steeds) om deze man in actie te horen en te zien.
Helaas kwam er op 20 mei 2011 een eind aan alle actie van de Macho Man.

Auto-ongeluk.

Dood.

Maf.

Niet de dood, want we gaan uiteindelijk allemaal een keer, maar het is maf, omdat Randy Savage eigenlijk een van mijn eerste jeugdhelden is, die overlijdt.

Opeens voel je je dan oud worden.

Opeens besef je ook, dat dit het begin is en dat er in de komende jaren steeds meer van mijn (jeugd)helden zullen verdwijnen.
Binnenkort zal ik deze eerste (natuurlijk) eren door weer eens wat van zijn oude matches te bekijken. Lekker genieten van mijn jeugdheld. Lekker genieten van al dat moois, dat de Macho Man heeft achtergelaten. Ik weet, dat ik dit alles met hetzelfde enthousiasme ga bekijken als toen ik vijftien was.

OOH YEAH!

(Zie, lang niet dezelfde impact, als wanneer je het hem hoort zeggen!)
Powerbeast in Strips van 28 mei 2011.
 vorige blog van Koper  volgende blog van Koper

Reageer in ons op deze blog.
Laatste Forum-reactie (# 83) van Rodney op 8 februari 2013 om 14:12:

Gaaf! Succes en alvast veel plezier in San Diego :)


© 2011
Koper / StripSter
28 mei 2011

 www.powerbeastadventures.com

http://www.stripster.eu/?/scripts/blogs_pagina.php?id=148&titel=blog Koper: Mijn ontembare ego 21